به او لقب « الملك المنصور اميرالجيوش » داد . ولى اسدالدين اندكى پس از آن در مصر مرد و مقرر شد كه وزارت خليفه عاضد فاطمى را صلاح‌الدين به عهده گيرد . در سال 565 ه / 1169 م صليبيها ، به منظور تضعيف موقعيت نورالدين زنگى - در شام - و صلاح‌الدين ايوبى ، به مصر حمله كرده دمياط را به تصرف درآوردند . صلاح‌الدين با كمك مداومى كه از سوى نورالدين مىرسيد توانست حملهء صليبيها را درهم بشكند . او توانست مؤتمن الخلافه را به دليل ارتباطش با صليبيها از كار بر كنار و اعدام كند . وى همهء افرادى را كه در دربار فاطميان با فرنگيان در ارتباط و يا از ياران مؤتمن بودند از ميان برد . در سال 567 ه / 1171 م صلاح‌الدين دولت فاطميان را برچيد و بنا به خواست نورالدين زنگى به نام خليفه عباسى خطبه خواند . ولى ميان نورالدين و صلاح‌الدين كه اينك حاكم مصر شده بود اختلاف بروز كرد . در سال 570 ه / 1174 م نورالدين در فاصله‌اى كه سرگرم تدارك حمله به مصر به منظور زير فرمان درآوردن صلاح‌الدين و يك‌پارچه ساختن نيروى مسلمانان در مقابل خطر صليبيها بود ، درگذشت . در سال بعد ( 1175 م ) پادشاه بيت‌المقدس ، آمالريك ، مرد . او از نيرومندترين و با كفايت‌ترين پادشاهان صليبى بود . صلاح‌الدين با شتاب حركت كرد و وارد دمشق ، حمص و حماة گرديد و حلب را به محاصره درآورد و به خود لقب حاكم مصر و شام داد . خليفه بغداد نيز بر همهء اقدامهاى صلاح‌الدين مهر تأييد زد و خلعتهاى خلافتى را برايش